"Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!
"

11 Ağustos 2012 Cumartesi

Walt Whitman Benim Şairim



Walt Whitman'ın Çimen Yaprakları'nı buldum. İlk okuyuşta sarsılmış, büyük bir coşku­ya kapılmıştım. O uzun dizelerin hepsinden insan sevgisi sel gibi taşıyordu. Gün ışığını Manhattan'da görmüş aksakallı bilge, kaçak kölelerin yaralarını sarıyor, onları kolları arasına alıyordu. Yargıcın kararlarına, öğretmenin öğrettiklerine kulak asmadan açık yolda yürüyor ve "Sana kendimi veriyorum, sen de bana kendini verecek misin?" diye soruyordu. Sende oku anlayacaksın.

"katiliniz şehirlerde dolaşıyor",sf.34,35

Hiç yorum yok: