"Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!
"

14 Şubat 2013 Perşembe

Oblomov


”Görüyorsun Andrey, sorun, hayatımda harap edici ya da yapıcı bir ateşin hiç yanmamamış olması. Hayatım, yavaş yavaş ışıkla ve renkle dolan sabaha, başka insanlarınki gibi, yakıcı bir hal alan öğlen güneşiyle kavrulduktan sonra ağır ağır solan ve akşamın alacakaranlığına dönüşen güne hiç benzemedi. Hayır ! Benim hayatım hep sönüktü. Bu garip gelebilir ama öyle. Kendimi bildim bileli sönük olduğumu hissettim. Dairede resmi kağıtları yazarken sönüktüm. Hayata nasıl uyarlanacağını bilmediğim gerçekleri kitaplardan okurken kötü oldum. Arkadaşlarla oturup dedikodulu, alaylı, kinci, soğuk ve boş konuşmaları dinlerken, sevgisiz toplantılardaki dostlukları seyrederken daha da kötü oldum. Sevdiğimi sandığım ve gelirimin yarısını harcadığım Minna’yla enerjimi boşuna harcadım."

Hiç yorum yok: