"Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!
"

25 Nisan 2013 Perşembe

Aklımı kaçırdığıma dair bir dedikodu yayıyorlar..

-İyi misin?
+Değilim. Hem de hiç değilim. Sensiz tαm αnlαmıylα bok gibiyim. Her şeye gülüyorum. Tutαmıyorum kendimi. Alev αlıyor yαnαklαrım, αl αl oluveriyor. Sonrα göz yαşlαrım αkıyor, durdurαmıyorum.
Kalbimi söküp alsalar yaşayabilir miyim ki? Nereye kadar dayanabilirim ben böyle?
Kafa dinlemek, seni istemek, seni özlemek. Daha çok yemek yiyip “İyiyim ben yaaee” imajını takınmak. Hıı çok mutluyum. Nah mutluyum.
Bir insan nasıl olur da bağlanabilir ki bu kadar? Nasıl alışabilir ki hemencicik?
Gidince nasıl yıkılır bir insan? Nasıl böyle yüzlerce parçaya bölünür?
Kaçıp gitmem gerek bu şehirden.
Ve tekrar soracak olursan, ben iyi değilim. Hiç değilim.

Hiç yorum yok: