"Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!
"

10 Aralık 2013 Salı

"'Kadının ses perdesi daha dar ve gırtlağı daha küçük.."


“Tembellik, sana takdim edilen uyku şarabıdır,
yaşlı bayan. Sakın içme! Bir şeyler yaşa!
Yaratım sevinç demektir; ve sevinç de
gençliktir.”

Hedwig Dohm, Yaşlı Bayan, 1903


Anneler – Yetiştirme Sorunu Üzerine Bir Makale isimli yazısı 1903’te S. Fischer Yayınevi’nden çıkmıştır. Anne sevgisi, annelik, meslek, çocuk yetiştirme sorunları, yetişkin kızın annesi, geleceğin kayınvalidesi, yaşlı kadın, kitabın konuları bunlardı. Hedwig Dohm’u tanıyan, bir zamanlar –otuz yıl önce- söylediği birçok şeyi yeniden bulabilecekti bu yazıda. Hedwig Dohm’un kadının bağımsızlığına yönelik iddialarını, geleneksel düşüncelere ve tabulara dikkat etmeden, radikalizminden herhangi bir şey kaybetmeden ne tür bir şiddetlilikle ve daima yeni bir canlılıkla ortaya koyduğunu izlemek büyüleyiciydi.

Hedwig Dohm, birinci bölümde anne sevgisi mitosunu ortadan kaldırıyordu. “Anneliğin kutsal söylemine karşın çocuk, insanlık tarihinde, hiçbir zaman hakkını elde edememiştir.” Anne sevgisinin doğal bir içgüdü olduğuna inanmıyordu. Düşüncesi, yetişkinlerin yabancı çocukları kendi çocuklarıymış gibi sevebileceğiydi. Gerçekte anne sevgisi, sadece “aile onuruyla” ilgiliydi.

“Çocuğun mutluluğu, en iyi onun, şefkat ve zekiliğinden eğitsel yetenekli kişiliğine dikkat edildiği zaman korunur; çocuk yönetir ve yol gösterir. Anne, bu özelliklere sahipse çok daha iyidir. Bunlara sahip değilse, çocuk o zaman onun yörüngesinde, olası olan en iyi başarıyı bulamayacaktır.”

Anneler kendi haklarını kazanamadığı, yani onlara çocuk ruhu için anlayış verecek olan zekâlarının gelişimini elde edemedikleri için, çocuklar da haklarını elde edemiyorlardı… “Kadının kurtuluşu çocuğun hakkıdır.”

“Anneler çocuklarına bağlanırlar; çünkü bu onların tek yaşam amacıdır. Eğer anneler bundan vazgeçerler ve kendi yaşamlarını yaşarlarsa, ancak o zaman ruhsal temeller üzerinde yükselen içgüdüsel anne ve çocuk sevgisi, otoriteden ve görev baskısından bağımsız olarak, yüksek ve arı bir sevgiye dönüşür!”

İNSAN HAKLARININ CİNSİYETİ YOKTUR (Hedwig Dohm’un Yaşamöyküsü) - Heike Brandt - tümzamanlaryayıncılık – Birinci Baskı Ağustos 1992 – Sayfa: 83 – 89 arası pasajlar ve bölüm başlıklarından alıntıladım.

“Kişiliklerini geliştirebilen kadınlar, alışılmış dişi tırtıl durumundan kelebek olma durumuna atlarlar.” Sufrajet, 1913

“Böyle olduğu ve olageldiği için öyle olmak zorunda olduğuna inanma! Olanaksızlıklar kısır beyinlerin kaçış yoludur. Olanaklar yarat!” Kadının Cinsel Ahlâkı Üzerine, 1911

“Kalemim, kadın olarak bana yöneltilen ölümcül darbelere karşı kullandığım savunma kalkanımdır.” Autifeminist, 1902

Ve Hedwig Dohm, bu yazıları yayınlandığında yaklaşık seksen yaşındaydı.